poniedziałek, 11 stycznia 2010
środa, 18 listopada 2009
wtorek, 17 listopada 2009
Sokos Hotel Palace Bridge Sankt Petersburg
Przylecialem do Sankt Petersburga i tym razem sie nie zawiodlem... Miasto (noca, a raczej wieczorem poznym jest zjawiskowe). Za snia sprawdze jutro... Poki co delektuje sie hotelem ....
''Hotel Sokos Palace Bridge jest wspaniałą przystanią, która oferuje doskonałe, luksusowe udogodnienia. Hotel Sokos Palace Bridge szczyci się dogodną lokalizacją 10-15 minut spacerem od Ermitażu.
Pokoje zostały gustownie urządzone z niezwykłą dbałością o najdrobniejsze szczegóły. Luksusowe łazienki wyposażone są w doskonałej jakości udogodnienia oraz wspaniałe prysznice.
Zapraszamy Państwa do naszej wspaniałej, w pełni wyposażonej siłowni. Mogą Państwo również odwiedzić hotelowe spa z basenem, sauną i łaźnią turecką oraz gabinetami zabiegowymi. Jest tu także komora śniegowa, w której można się ochłodzić.
Polecamy Państwu wizytę w restauracji Sevilla ze sklepionymi sufitami. W restauracji Portofino mogą Państwo delektować się owocami morza. Zapraszamy również do Eliseev - piwnicy z winami, w której panuje wyjątkowa atmosfera, baru Bridges Lobby Lounge lub na taras Garden Café. W barze w podziemiach mieści się kręgielnia. ''
Jednym slowem NA BOGATO!!!
poniedziałek, 16 listopada 2009
Moskwa...
Czlowiek przylecial a tu mroz, zima i minusowa temperatura... i na dodatek para z ust.... ol yeah!!
poniedziałek, 26 października 2009
len i nuda
Weekend sie skonczyl, jak zwykle po weekendzie ludzie pracy zmierzaja do ... pracy. Tylko ja nie. I ok niby to takie fajne, ze mam nienormowalny czas pracy, i ze robie glownei to co chce. Ale ja niestety naleze do tych osob, ktore chyba powinny miec narzucona prace. Wybila 12 a ja nadal siedze bezczynnie i szukam w internecie jakis bzdur, zamiast zajac sie czym pozytecznym, czyms waznym... ale skoro nie musze... to sobie mysle, ze ... 'praca nie zajac nie ucieknie'. Na dodatek wlaczyl mi sie dzis mega len, ktory jakosc sie zadomowil ostatnio intensywnie....
Siedzac, zadko bo zadko, ale siedzac w biurze jakos tak zawsze praca jest bardziej wciagajaca, w domu natomiast znajduje sobie mnostwo innych zajec byle nie praca...grrr.
W ciagu ostatniego miesiaca praca moja zajela zaledwie 6 dni.... mozecie w to uwierzyc, oczywiscie zmuszalem sie papierkowej roboty zwiazanej z rozliczaniem delegacji, czy pisaniem maili ale na tym sie konczylo. Zero konstruktywnej roboty... tylko nuda nuda nuda....
Jak tak dalej pojdzie to i nawet z domu mi sie odechce wychodzic i zalegne w hacjencie... aaaa... i bede jak ten bohater:
Siedzac, zadko bo zadko, ale siedzac w biurze jakos tak zawsze praca jest bardziej wciagajaca, w domu natomiast znajduje sobie mnostwo innych zajec byle nie praca...grrr.
W ciagu ostatniego miesiaca praca moja zajela zaledwie 6 dni.... mozecie w to uwierzyc, oczywiscie zmuszalem sie papierkowej roboty zwiazanej z rozliczaniem delegacji, czy pisaniem maili ale na tym sie konczylo. Zero konstruktywnej roboty... tylko nuda nuda nuda....
Jak tak dalej pojdzie to i nawet z domu mi sie odechce wychodzic i zalegne w hacjencie... aaaa... i bede jak ten bohater:
czwartek, 15 października 2009
środa, 14 października 2009
powroty
wow.
dlugo mnie tu nie bylo...
duzo sie dzialo...
Zaczynajac od poczatku.
Przyjalem prace w Kopenhadze. Na start polecialem do Danii na spotkanie z nowym pracodawca oraz omowienie wszelkich zasad naszej najblizszej wspolpracy. Te 4 dni uplynely pod znakiem smutku, placzu i zalamania nerwowego. Niestety.... Nie potrafilem sobie poradzic z pewnymi rzeczami jakie pozostaly w Polsce. Np klotnia przed wyjazdem. Oprocz zalamania spowodowanego niejasnosciami w zwiazku pojawil sie takze problem hotelu (a raczej celi wieziennej) oraz kasy, ktora nie wplynela na czas na me konto. Zreszta problem kasy przejawial sie od tego momentu w wiekszosci moich wyjazdow.
Po powrocie z Kopenhagi kryzys w zwiazku przyjal dziwna postac. Mielismy sie rozstac. A raczej zrobic sobie przerwe spotykajac sie w miedzyczasie z innymi. Ja nie zgodzilem sie na taki obrot rzeczy. Postanowilem 'woz albo przewoz'. Nie potrafie robic sobie przerwy w zwiazku, skakajac w bok a po jakims czasie jak mi sie znudzi albo stwierdze, ze rzeczywiscie to co bylo to wlasnie 'to' wroce i powiem 'sprobujmy raz jeszcze'. Postanowilem sie spakowac i w trybie natychmiastowym sie wyprowadzic. Pakowanie nie trwalo zbyt dlugo.... Zdecydowalismy jednak, po wyczerpujacej rozmowie, ze zwiazek jest najwazniejszy i wszystko co jest dookola niego nie ma znaczenia....
Z takim przeswiadczeniem ruszylem w kolejne podroze. 3 dni w Estonii, 10 w Francji. Milosc kwitla, kazdy wyjazd byl dla mnie ciezka proba, placz i kolejne zmeczenia organizmu spowodowane rozlaka nie dawaly mi spokoju. Wewnatrz czulem, ze cos jest nie tak. W pewnym momencie stwierdzilem, ze nie potrafie tak zyc, ze rzucam prace, bo predzej czy pozniej skonczy sie to wariatkowem. Maciek powiedzial mi wtedy, ze nie ma to sensu, bo skoro sie zdecydowanel to mam to kontynuowac. Jakze bylo to dziwne dla mnie uslyszec. Bo przeciez on jako jedyny odradzal mi ta prace, mowiac, ze zyc na odleglosc sie nie da. Wlasnie wtedy zaczalem sie zastanawiac. Stwierdizlem, ze cos musi byc nie tak, cos nie gra!!!
Po powrocie z Francji przez przypadek dowiedzialem sie, ze jestem oszukiwany. Dosc dlugo. Romanse, mile smsy z innymi, zdjecia, wspolne wieczorne wyjscia podczas moich podrozy. Czytajac te wszystkie maile, na ktore przypadkiem natrafilem, czulem obrzydzenie, niechec, zlosc!!! Jeszcze nigdy nikt tak mnie nei zranil. Wiem, ze mialem swoje na sumieniu.... ale jak sie okazalo nie ja bylm pierwszy. Choc tak bardzo obwiniany. Ba... sam siebie obwinialem, ze jak moglem byc tak zlym czlowiekiem, oszukujac kogos....
Od tego momentu probujemy naprawiac to co bylo.... Tak tak, wybaczylem. W koncu mi tez wybaczono... ciezko jest nie powiem, ze nie... tym bardziej, iz dawni adoratorzy znow sie zaczeli pojawiac w zdjeciach z przeszlosci oraz smsach o tresci 'tesknie'. I ponoc to nie jego wina, ze dalej te smsy dostaje.... Ponoc nie... choc z drugiej strony wszystkiemu mozemy zaradzic... Prawda?? Mozemy zrobic wszystko, aby dawne historie nie wracaly.... Wystarczy chciec....
Oby te checi z mojej jak i drugiej strony trwaly jak najdluzej. Bo nie chce juz klotni, starc, placzu.
Chce normalnie pojechac do Kopenhagi, Paryza czy Kijowa z mysla, ze osoba, ktora zostala tu w Polsce czeka i jest... tylko dla mnie!!!! Ale czy moge miec tego pewnosc??
dlugo mnie tu nie bylo...
duzo sie dzialo...
Zaczynajac od poczatku.
Przyjalem prace w Kopenhadze. Na start polecialem do Danii na spotkanie z nowym pracodawca oraz omowienie wszelkich zasad naszej najblizszej wspolpracy. Te 4 dni uplynely pod znakiem smutku, placzu i zalamania nerwowego. Niestety.... Nie potrafilem sobie poradzic z pewnymi rzeczami jakie pozostaly w Polsce. Np klotnia przed wyjazdem. Oprocz zalamania spowodowanego niejasnosciami w zwiazku pojawil sie takze problem hotelu (a raczej celi wieziennej) oraz kasy, ktora nie wplynela na czas na me konto. Zreszta problem kasy przejawial sie od tego momentu w wiekszosci moich wyjazdow.
Po powrocie z Kopenhagi kryzys w zwiazku przyjal dziwna postac. Mielismy sie rozstac. A raczej zrobic sobie przerwe spotykajac sie w miedzyczasie z innymi. Ja nie zgodzilem sie na taki obrot rzeczy. Postanowilem 'woz albo przewoz'. Nie potrafie robic sobie przerwy w zwiazku, skakajac w bok a po jakims czasie jak mi sie znudzi albo stwierdze, ze rzeczywiscie to co bylo to wlasnie 'to' wroce i powiem 'sprobujmy raz jeszcze'. Postanowilem sie spakowac i w trybie natychmiastowym sie wyprowadzic. Pakowanie nie trwalo zbyt dlugo.... Zdecydowalismy jednak, po wyczerpujacej rozmowie, ze zwiazek jest najwazniejszy i wszystko co jest dookola niego nie ma znaczenia....
Z takim przeswiadczeniem ruszylem w kolejne podroze. 3 dni w Estonii, 10 w Francji. Milosc kwitla, kazdy wyjazd byl dla mnie ciezka proba, placz i kolejne zmeczenia organizmu spowodowane rozlaka nie dawaly mi spokoju. Wewnatrz czulem, ze cos jest nie tak. W pewnym momencie stwierdzilem, ze nie potrafie tak zyc, ze rzucam prace, bo predzej czy pozniej skonczy sie to wariatkowem. Maciek powiedzial mi wtedy, ze nie ma to sensu, bo skoro sie zdecydowanel to mam to kontynuowac. Jakze bylo to dziwne dla mnie uslyszec. Bo przeciez on jako jedyny odradzal mi ta prace, mowiac, ze zyc na odleglosc sie nie da. Wlasnie wtedy zaczalem sie zastanawiac. Stwierdizlem, ze cos musi byc nie tak, cos nie gra!!!
Po powrocie z Francji przez przypadek dowiedzialem sie, ze jestem oszukiwany. Dosc dlugo. Romanse, mile smsy z innymi, zdjecia, wspolne wieczorne wyjscia podczas moich podrozy. Czytajac te wszystkie maile, na ktore przypadkiem natrafilem, czulem obrzydzenie, niechec, zlosc!!! Jeszcze nigdy nikt tak mnie nei zranil. Wiem, ze mialem swoje na sumieniu.... ale jak sie okazalo nie ja bylm pierwszy. Choc tak bardzo obwiniany. Ba... sam siebie obwinialem, ze jak moglem byc tak zlym czlowiekiem, oszukujac kogos....
Od tego momentu probujemy naprawiac to co bylo.... Tak tak, wybaczylem. W koncu mi tez wybaczono... ciezko jest nie powiem, ze nie... tym bardziej, iz dawni adoratorzy znow sie zaczeli pojawiac w zdjeciach z przeszlosci oraz smsach o tresci 'tesknie'. I ponoc to nie jego wina, ze dalej te smsy dostaje.... Ponoc nie... choc z drugiej strony wszystkiemu mozemy zaradzic... Prawda?? Mozemy zrobic wszystko, aby dawne historie nie wracaly.... Wystarczy chciec....
Oby te checi z mojej jak i drugiej strony trwaly jak najdluzej. Bo nie chce juz klotni, starc, placzu.
Chce normalnie pojechac do Kopenhagi, Paryza czy Kijowa z mysla, ze osoba, ktora zostala tu w Polsce czeka i jest... tylko dla mnie!!!! Ale czy moge miec tego pewnosc??
wtorek, 18 sierpnia 2009
Madonna- "Celebration"
I think you wanna come over
Yeah I heard it through the grapevine
Are you drunk or you sober
Think about it, doesn't matter
And if it makes you feel good then I say do it
I don't know what you're waiting for
Feel my temperature rising
There's too much heat I'm gonna lose control
Do you want to go higher, get closer to the fire
I don't know what you're waiting for
Come join the party, yeah
'Cause everybody just won't do
Let's get this started, yeah
'Cause everybody wants to party with you
Boy you got a reputation
But you're gonna have to prove it
I see a little hesitation
Am I gonna have to show you
That if it feels right, get on your marks
Step to the beat boy that's what it's for
Put your arms around me
When it gets too hot we can go outside
But for now just come here, let me whisper in your ear
An invitation to the dance of life
Come join the party, it's a celebration
'Cause anybody just won't do
Let's get this started, no more hesitation
'Cause everybody wants to party with you
Haven't I seen you somewhere before
You look familiar
You wanna dance, yeah
I guess I just don't recognize you with your clothes on
What are you waiting for
Come join the party, it's a celebration
Anybody just won't do
Let's get this started, no more hesitation
'Cause everybody wants to party with you
Come join the party, it's a celebration
Anybody just won't do
Let's get this started, no more hesitation
'Cause everybody wants to party with you
Boy you've got it, it's a celebration
'Cause anybody just won't do
Let's get it started, no more hesitation
'Cause everybody wants to party with you
Boy you've got it
'Cause anybody just won't do
Let's get it started, no more hesitation
'Cause everybody wants to party with you
piątek, 14 sierpnia 2009
hiszpański tydzień
Niestety dobiegł końca hiszpański tydzień. Było godnie. Było upalnie. Było zabawnie i pysznie. Torremolinos okazał się przebarwnym miastem pełnym krętych uliczek ciągnących się na sam szczyt miasta, do centrum, skąd rozpościerał się przepiękny widok na morze śródziemne. W ciągu całego tygodnia zdąrzyliśmy takze zobaczyć Malage, Sevillę oraz Giblartar. Największe wrażenie zrobił na mnie Giblartar, ale to chyba dzięki surykatkom zyjącym na wolności. Małpy skaczą wszędzie, są wszędzie; biegają po Tobie oczekując na jedzenie.
A propos jedzenia. Byłem w niebie. Kuchnia hiszpańska jest niesamowita. Zwłaszcza wszystkie ryby, tapas, paelle oraz omlety... Warto udać się do typowych hiszpańskich knajp, gdzie międzylokalesami można poczuć klimat...
Sevilla oraz Malaga zrobiły troche mniejsze wrażenie, choć bardzo dużo spodziewałem się po Sevilli. Poza katedrą i kilku pięknych uliczek nic ciekawego nie nalazłem. Malaga natomiast miała coś magicznego... przepiękna katedra, muzeum Picassa, wąskie uliczki, klimat i otwarci ludzie... dla mnie Malaga okazała się czymś piękniejszym niż Sevilla. Długo zastanawiałem się nad wybranie się na Corride.... Poszedłem i nie żałowałem. To ogromne przeżycie. Klimat, ludzie. Zupelnie inni od naszej kultury. Dla nich walka torreadora z bykiem to część rytuału. Wszyscy wiwatują, gra orkiestra. Będąc w Andaluzji należy zobaczyć prawdziwą Corridę, gdyz jest ona częścia tego regionu. Jest ona jego łaćznikiem, zespalaczem. Będąc na Corridzie możemy poczuć ducha narodu, temperament jaki posiadają jego mieszkancy. A ja w ciągu całego tygodnia hiszpanskiego poczułem go az nadto :P
czwartek, 13 sierpnia 2009
Britney Spears- Everytime
Notice me
Take my hand
Why are we
Strangers when
Our love is strong
Why carry on without me
[Chorus]
Everytime I try to fly I fall
Without my wings I feel so small
I guess I need you baby
And everytime I see your in my dreams
I see your face it's haunting me
I guess I need you baby
[Verse 2]
I make believe
That you are here
It's the only way
I see clear
What have I done
You seem to move on easy
[Chorus]
Everytime I try to fly I fall
Without my wings I feel so small
I guess I need you baby
And everytime I see your in my dreams
I see your face you're haunting me
I guess I need you baby
[Bridge]
I may have made it rain
Please forgive me
My weakness caused you pain
And this song's my sorry
At night I pray
That soon your face will fade away
[Chorus]
Everytime I try to fly I fall
Without my wings I feel so small
I guess I need you baby
And everytime I see your in my dreams
I see your face you're haunting me
I guess I need you baby
piątek, 31 lipca 2009
czwartek, 30 lipca 2009
Viva Espana, Viva Andalucia
Nareszcie wakacje. Od 5 sierpnia na tydzień wyruszam do Hiszpanii. Kilka lat temu mieszkałem 3 miesiące w Salou, 100 km na południe od Barcelony na Costa Dorada. Wtedy pokochałem Hiszpanie za klimat, nietuzinkowośc i niepowtarzalny klimat. Tym razem wybieram się do Andaluzji, tej najbardziej "hiszpańskiej" Hiszpani skąd wywodzi sie corrida czy flamenco. Miejscem mej destynacji będzie Torremolinos, miasto nieopodal Malagi. Zapowiada się tydzień pełen odpoczynku pod znakiem słońca, wina i zwiedzania pięknych nieznanych, jakie kryje w sobie Andaluzja.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
